1 roznameetelaat

عملیات حمله به خاک شوروی با نام رمز «بارباروسا» یک سال پس از تسلیم فرنسه در مقابل آلمان آغاز شد.

آدولف هیتلر پس از امضای پیمان عدم تخاصم با استالین دیکتاتور شوروی و تسلیم شدن فرانسه در پی یک جنگ برق آسا فقط با بریتانیا به رهبری وینستون چرچیل مواجه بود که در برابرش مقاومت می کرد.

بنابراین به تشویق فن ریبن تروب وزیرخارجه آلمان هیتلرتصمیم گرفت به شوروی سرزمین متحد سابقش استالین حمله کند.

حمله به شوروی به طور محرمانه برای روز 15 مه برنامه ریزی شده بود اما هیتلر ناگزیر شد طرح حمله اش را5 هفته به تعویق بیاندازد تا در جریان این مدت سرزمین های بالکان را به زانو درآورد.

در روز 6 آوریل ، ارتش ورماخت یوگسلاوی که تهدید کرده بود به دشمنان آلمان می پیوندد را تصرف کرد و هم زمان ارتش آلمان ناگزیر شد به ایتالیایی ها که بیهوده تلاش می کردند ، یونان را تصرف کنند ، کمک نماید.

آلمان ها سرزمین های بالکان را تصرف کردند اما این پیروزی به قیمت تاخیر در حمله به شوروی تمام شد که عواقب وخیمی در آینده برای ارتش آلمان داشت.

علی رغم پنهان کاری بسیار آلمانی ها در مورد طرح حمله علیه شوروی ، استالین خیلی زود و به طور کامل توسط سرویس های مخفی اش و به ویژه سورج جاسوس شوروی در توکیو از این طرح مطلع شده بود.

اما دیکتاتور که به اعتبار پیمان عدم تخاصم با نازی هااعتقاد داشت نمی توانست قریب الوقوع بودن حمله را باور کند.

درپی حمله آلمان به شوروی ، استالین دچار یک افسردگی عمیق شد و خود را روزها در ویلایش پنهان کرد بی آنکه کسی را بپذیرد.دیکتاتور شوروی نمی توانست خیانت هیتلر و لغو پیمان سال 1939 را باور کند.

به عقیده بسیاری از کارشناسان آن دوره و حتی شخص استالین پیروزی آلمان ها و تصرف شوروی به نظر غیرقابل اجتناب بود.

در ابتدای یورش آلمان ها ، ارتش ورماخت در مقابل یک ارتش سرخ روحیه باخته و تضعیف شده بر اثر تصفیه های مرگبار استالین به سرعت در خاک شوروی پیش رفت.

آلمان ها با 3 میلیون سرباز ، 3600 دستگاه تانک و  4200 فروند هواپیما به سرعت به سوی شرق پیش رفته و شهرکی‌یف را تصرف و شهر لنینگراد (سن پترزبورگ کنونی) را محاصره کردند.

این جنگ بسیار بی رحمانه بود.مدتی بعد استالین به خود آمد و توصیه های ژنرال های ارتش سرخ را پذیرفت و دستور دادهرچه سریعتر کارخانه هایی که وجودشان برای بقای شوروی حیاتی بود را پیاده کرده و به ماورای اورال منتقل کنند و هر چیزی که قابل انتقال نبود را نابود نمایند.

شوروی ها سیاست زمین سوخته را در مقابل ارتش شکست ناپذیر آلمان در پیش گرفتند تا آنها نتوانند غذا و دیگر ملزومات خود را از سرزمین های اشغالی تامین کنند.

ارتش ورماخت قبل از اینکه به مسکو برسد توسط زمستان طاقت فرسای روسیه متوقف شد.این بار آنها با دشمنی رو به رو شده بودند که در مقابل آن کاری از دستشان ساخته نبود.

به این ترتیب ، در روز 22 ژوئن سال 1941 میلادی ، استالین با تلفن ژنرال ژوکف از خواب پرید.ارتش آلمان به خاک شوروی حمله کرده بود.علی رغم پیشرفت های اولیه و برق آسای ارتش نازی ، آلمان ها با زمستان طاقت فرسای روسیه مواجه شدند.

دشمنی که در مقابل آن کاری از دستشان ساخته نبود.جنگی که 2 سال بعد با تسلیم سربازان آلمانی در استالینگراد ،مقدمات ضدحمله متقابل شوروی به خاک آلمان را فراهم آورد.

یک قرن قبل از صدور این فرمان، تاجران اروپایی توانسته بودند به ژاپن رخنه کنند. این امپراتوری افسانه ای دوردست جهان را مارکوپولو سیپانگو نامیده بود و کریستف کلمب آرزو داشت با کشتی هایش به سواحل آن برسد.

ابتدا تاجران پرتغالی و در پی آنها هلندی ها وارد مجمع الجزایر ژاپن شدند. با ورود آنها فنون غربی و عقاید رنسانس نیز وارد ژاپن شد.

ژاپنی ها که تحت یک رژیم فئودالی مشابه قرون وسطی اروپا زندگی می کردند به سرعت این فنون و عقاید جدید را جذب کردند. بسیاری از آنها تحت تاثیر تبلیغات یک مبلغ مسیحی بنام سن فرانسوا زاویه و ژزوییت ها تغییر مذهب داده و کاتولیک شدند.

در اوایل قرن دوازدهم میلادی ، فئودال های کم و بیش مستقل مجمع الجزایر ژاپن ناگزیر گردیدند مطیع فرامین توکوگاوا لیاسو فئودال و جنگ سالار قدرتمند آن دوره کشور ژاپن شوند.

او لقب شوگون را برای خود برگزید که به مفهوم( سالارجنگ ـ  جنگ سالاربزرگ) علیه بربرها بود و علاوه بر این وظایفی مشابه وزیر دربار امپراتور را نیز به عهده گرفت.

از آن پس ، امپراتور ژاپن فقط دارای یک قدرت نمادین و یک نقش معنوی شد و قدرت اصلی در دست شوگون ها بود، تا این که نوبت به توکوگاوا لمیتسو رسید که قدرت را به عنوان شوگون در دست  بگیرد.

او که بیم داشت اروپایی ها به طور مسلحانه وارد ژاپن شوند یا این که مردم را به شورش های محلی تحریک کنند و قدرتش به خطر بیافتد ، تصمیم گرفت با اجرای مقررات بسیار سختی درهای کشور را به روی خارجیان ببندد.

هنگامی که شوگون توکوگاوا لمیتسو تصمیم گرفت ورود و خروج به ژاپن را ممنوع کند ، کاتولیک ها ایالت ناکازاکی دست به شورش زدند. شوگون موفق شد به کمک هلندی ها این شورش را به شکل بی رحمانه ای سرکوب کند. وی سپس تمام خارجی ها را از ژاپن اخراج کرد و فقط به چند نفر هلندی اجازه داد در بنادر ژاپن باقی بمانند.

به این ترتیب در روز 22 ژوئن سال 1636 میلادی به دستور شوگون توکوگاوا لمیتسو  کشور ژاپن در دنیا را برای مدت بیش از دو قرن به روی خود بست. قدرت شگون ها تا سال 1867 میلادی ادامه داشت تا این که در این سال امپراتور میجی از ضعف شوگون وقت استفاده کرد و برای همیشه آنها را از صحنه تاریخ ژاپن بیرون راند و ژاپن بار دیگر در دنیا را به روی خود گشود.

ملکه ویکتوریا در روز 28 ژوئن سال 1838 میلادی در کلیسای وست مینستر رسما تاجگذاری کرد.

ویکتوریا در 24 مه سال 1819 میلادی در کاخ کنزینگتون لندن متولد شد. نام نوزاد را الکساندرینا ویکتوریا هانوور نهادند. او تنها فرزند ادوارد، دوک کنت و پرنسس ماریا لوییزا دوساکس - کوبورگ بود.

ملکه ویکتوریا در روز 10 فوریه سال 1840 میلادی با پسردایی اش پرنس آلبرت دوساکس - کوبورگ - گوتا ازدواج کرد. زوج سلطنتی صاحب نه فرزند به اسامی ویکتوریا ، ادوارد ، آلیس ، آلفرد ، هلنا ، لوییز ، آرتور ، لئوپلد و بئاتریس شدند.

21 سال پس از ازدواج آنها پرنس آلبرت در سن 42 سالگی در 14 دسامبر سال 1861 میلادی بر اثر ابتلا به بیماری تیفوئید در گذشت. ویکتوریا در پی مرگ شوهر مدت 10 سال کنج انزوا را برگزید و به ندرت از کاخ خود خارج می شد.

وی بیش از چهل سال پس از مرگ شوهرش همواره سوگوار بود و لباس سیاه را از تن درنیاورد. در دوران سلطنت ویکتوریا ، بریتانیا به ابرقدرت دنیا تبدیل شد و دامنه متصرفات خود را در آفریقا و آسیا گسترش داد.

هندوستان در دوره ویکتوریا به اشغال کامل بریتانیادرآمد و ویکتوریا لقب امپراتریس هندوستان را یافت.

دوره سلطنت 64 ساله ویکتوریا به اندازه ای طولانی و توام با تحولات بود که این دوره از تاریخ جهان به عصر ویکتوریا شهرت یافت. اغلب فرزندان ویکتوریا، با خاندان های سلطنتی اروپا ازدواج کردند و به همین دلیل خاندان های بزرگ سلطنتی اروپا با خاندان سلطنتی بریتانیا پیوند خونی داشتند. ویکتوریا لقب « مادربزرگ» اروپا را داشت.

ملکه ویکتوریا در 22 ژانویه سال 1901 میلادی در سن 82 سالگی در خانه خود اوزبورن در جزیره وایت انگلستان به مرگ طبیعی درگذشت.

 به این ترتیب ویکتوریا  در روز 20 ژوئن سال 1837 میلادی ملکه بریتانیا شد. او پس از 64 سال سلطنت که طولانی ترین دوره سلطنت در تاریخ محسوب می شود ، چشم از جهان فروبست و عصر ویکتوریا به پایان رسید

ناپلئون که حدود یک سال پیش از این تاریخ پس از شکست از قوای مشترک انگلستان ، روسیه و پروس از امپراتوری فرانسه خلع شده و به جزیره الب تبعید شده بود ، از جزیره الب فرار کرده و در روز 20 مارس سال 1815 میلادی به کاخ توییلری در پاریس بازمی گردد.

لویی هجدهم از سلسله بوربون که به پادشاهی فرانسه رسیده بود با ورود ناپلئون از پاریس فرار می کند. در آن هنگام نیروهای متحد علیه ناپلئون در حال به توافق رسیدن در مورد شرایط صلح با فرانسه بودند و پس از اطلاع از بازگشت ناپلئون حکومت وی را غیرقانونی اعلام کردند.

ناپلئون با عجله یک قوای نظامی 100000 نفری از سربازان سابق خود را تشکیل می دهد و تصمیم می گیرد در بلژیک به نیروهای انگلستان و پروس قبل از این که روسها و اتریشی ها به آنها بپیوندند ، حمله کند.

ناپلئون قوای نظامی پروس به فرماندهی مارشال  بلوخر  را در لینیی منطقه ای میان شهرهای شارلو روا و نامور شکست می دهد. او به ژنرال فرانسوی گروشی دستور می دهد به تعقیب بازمانده قوای نظامی بلوخر ادامه دهد.

ناپلئون در فردای آن روز به قوای انگلستان به فرماندهی ژنرال ولینگتون که در فلات مون سن ژان نزدیک واترلو مواضع مستحکمی را در اختیار داشت ، حمله می کند، اما به علت بارندگی شب قبل میدان نبرد بسیار گل آلود بوده و پیش راندن توپ ها بسیار دشوار بود. به همین دلیل ناپلئون نتوانست در مواضع دفاعی انگلیسی ها رخنه کند.

در پایان روز، ناگهان قوای مارشال بلوخر از پشت سر به نیروهای فرانسوی حمله کرده و آنها را غافلگیر می کند. با از هم فروپاشیدن صفوف نیروهای فرانسوی ، ناپلئون تحت حمایت گارد امپراتوری میدان جنگ را ترک می کند و به پاریس بازمی گردد، در این هنگام ناپلئون متوجه می شود که همه چیز پایان یافته است.

حکومت دوباره ناپلئون پس از فرار از جزیره الب فقط 100 روز به طول انجامید.

مدتی بعد ناپلئون خود را تسلیم انگلیسی ها کرد. دولت انگلستان این بار ناپلئون را به جزیره دوردست و بد آب و هوای سنت هلن تبعید کرد. ناپلئون چند سال بعد در جزیره سنت هلن بر اثر یک بیماری درگذشت.

به این ترتیب ، در روز 18 ژوئن سال 1815 میلادی ناپلئون در واترلو شکست خورد و افسانه ناپلئون بناپارت فاتح بزرگ اروپا به پایان رسید.

به گزارش مهر، مجموعه تاریخی افلاک نما و رصد خانه مراغه، یادآور دوران طلایی و پیشتازی ایران در عرصه علم و فرهنگ جهان است.

مجموعه افلاک نما و رصد خانه شهرستان مراغه دارای بزرگترین و پیشرفته ترین رصد خانه جهان تا قبل از دوره اختراع تلسکوپ بوده است.

تراب محمدی، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان شرقی در این خصوص می گوید: اهمیت این منطقه به لحاظ تاریخی و علمی به قدری زیاد است که برگزاری دهها همایش و کنفرانس و هم اندیشی نیز برای بررسی و تحلیل این عظمت کافی نیست.

وی می افزاید: نام مراغه همیشه با نام یکی از بزرگترین مراکز پژوهشی نجومی یعنی رصدخانه خواجه نصیرطوسی همراه است، رصد خانه ای که در زمان پایتختی مراغه توسط هلاکو خان مغول ساخته شده است.

به گفته محمدی و بر اساس منابع تاریخی، این مجموعه که امروزه فقط آثار کمی از آن باقی مانده است، درسال657 به دستور هلاکو و همت خواجه نصیرالدین طوسی بنا شده است و درساختمان و تشکیل آن شخصیت هایی چون علامه قطب الدین فخرالدین مراغی، محی الدین مغربی، علی بن محمود نجم الدین الاسـطرلابی و دیگر بزرگان آن روزگار شرکت داشته اند.

دبیر کارگروه میراث فرهنگی و گردشگری استان عنوان می کند: بنای رصـدخانه ، 15سال به طول انجامیده است و در این مدت به امر هلاکو  کتابها و اسباب و آلات علمی و نجومی بسیاری در آن جمع شد.

وی تصریح می کند: به گواهی تاریخ این مجموعه تا سال 703 هجری یعنی تا زمان سلطان محمّد خدابنده مشغول به کار و آباد بوده ولی پس از آن بر اثر عوامل متعدد همچون تغییر پایتخت و بی توجهی حکام رو به ویرانی رفت و درحال حاضر آثاری از بناهای متعلقة آن باقی مانده است.

به گفته رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان شرقی تاریخ ویرانی این بنای ارجمند بطور دقیق مشخص نیست ولی در نوشته های حمدالله مستوفی در سال 720 به ویران بودن آن اشاره شده است.

وی می افزاید: اهمیت رصد خانه مراغه نه تنها به دلیل اهمیت تاریخی بلکه به خاطر علم و دانشی است که در آن گرد هم آمده بود و سالها بر جهان تاثیر گذاشت چنانکه این رصد خانه کتاب‌خانه‌ای با ۴۰۰ هزار جلد کتاب و ابزارهای اخترشناسی، از جمله ذات الربع دیواری به شعاع ۴۳۰ سانتی‌متر، کره‌های ذات الحلق، حلقه انقلابی، حلقه اعتدالی و حلقه سموت، زیج ایلخانی که شهرت جهانی دارد و بسیاری آثار و اشیای دیگر را شامل می شده است.

در همین حال، مطالعه طرح بازسازی رصدخانه خواجه نصیرالدین طوسی مراغه انجام شده و نقشه‌های مکانیکی و قابل اجرای آن آماده شده است.

با اجرای این طرح که از مصوبات دولت است این رصدخانه به یک مرکز تحقیقات نجوم واقعی و موزه نجوم تبدیل می‌شود.

به گفته مسئولان این مرکز، طرح بازسازی این رصدخانه پس از بازدید از چندین رصدخانه خارجی از جمله سمرقند و چین که با الگوبرداری از رصدخانه مراغه احداث شده‌اند، آماده اجرا شده است.

در این طرح کارگاه ریخته‌گری، کتابخانه، کره سماوی برای رصد، ساعت‌های آفتابی و غیره که در دوران خواجه نصیر دراین رصدخانه موجود بودند طراحی شده است.

بر این اساس، دولت به دنبال خواسته مردم منطقه برای تبدیل این رصدخانه به یک مرکز علمی و تحقیقاتی، بازسازی این رصدخانه را تصویب کرده است و در سال گذشته چهار میلیارد ریال برای انجام این طرح اعتبار تخصیص داده است.

به هرحال، بازسازی این رصدخانه مراغه را به یک مرکز تحقیقات نجوم پیشرفته تبدیل کرده و برای ارتقا و گسترش دوباره این علم در ایران کمک خواهد کرد.

گفتنی است رصدخانه مراغه 167 سال پیش از احداث رصدخانه سمرقند ساخته شد و در زمان آبادانی یکی از معتبرترین رصدخانه های جهان بوده است.

در آن زمان به فرمان قوبیلای قاآن امپراطور چین و برادر هلاکو خان کارشناسانی برای آموزش و الگو برداری از رصدخانه مراغه به این شهر آمده، پس از مراجعت به چین رصدخانه ای به تقلید از رصدخانه مراغه ساختند.

علاوه بر رصدخانه چین همچنین رصدخانه های سمرقند، استانبول و هند از روی رصدخانه مراغه ساخته شده اند.

رصد خانه مراغه با شماره 1675 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده و بررسی ها و مطالعات بر روی این بنای ارزشمند همچنان ادامه دارد.

شهرستان ‪ ۲۴۰‬هزار نفری مراغه در ‪ ۱۴۷‬کیلومتری جنوب تبریز ، مرکز استان آذربایجان شرقی واقع است.